Iedereen heeft baat bij duurzaam bouwen, maar niet iedereen heeft daar het budget voor. Dat geldt in het bijzonder voor scholen. Toch heeft men het in Schiedam voor elkaar weten te boksen, dankzij slim project management en een gemeente met een Cradle to Cradle-mentaliteit.
Rekening houden met de toekomst
De Openbare Scholengemeenschap Schravenlant was toe aan vernieuwing en uit onderzoek van de gemeente Schiedam bleek dat het beter was om de school af te breken dan om de school te verbouwen. Omdat door de nieuwbouw een nieuw ontwerp kon worden gemaakt, kon ook rekening worden gehouden met toekomst. Ook dat is duurzaamheid volgens Rob van Huis, klimaatcoördinator: “Met de vergrijzing in het verschiet, is er in de toekomst wellicht minder behoefte aan de schoolgebouwen. De nieuwbouw voorziet bijvoorbeeld in makkelijk verplaatsbare wanden, wat het gebouw – met relatief weinig ingrepen – geschikt maakt voor ander gebruik. “Je zou er bij wijze van spreken misschien zelfs woningen in kunnen realiseren.” Daarnaast moest de gebruiker centraal staan in het nieuwe ontwerp, waarvoor het schoolgebouw een inspirerend en gezond klimaat moest waarborgen.
Budget loslaten
Van Huis: “Het bouwbudget dat de overheid beschikbaar stelt is genoeg om in klasse C te bouwen, maar wij willen een klasse A school.” Men besloot om tijdens de ontwerpfase het budget voorlopig los te laten en zich volledig te richten op de wensen. Tussen dat ideaalplaatje en de realiteit van normatieve budgetten bleek uiteindelijk een gat te zitten. De Stichting Openbaar Voortgezet Onderwijs Schiedam (SOVOS) stopte zelf zes ton in de nieuwbouw.
Zelfvoorzienend
Klimaatcoördinator Van Huis: “Door die extra investering kan er in klasse B gebouwd worden. De gemeente Schiedam draagt nog eens € 125.000 bij om de bouw naar klasse A te tillen. Bovendien stellen we twee en een halve ton beschikbaar voor het gebruik van cradle to cradle materialen”. Toch bleef er ondanks alle innovatie een flink financieel gat, dat ook op innovatieve wijze werd opgelost, namelijk door mee te wegen dat bepaalde investeringen binnen vijftien jaar kunnen worden terugverdiend, waardoor de exploitatiekosten een stuk lager zijn. Van Huis: “De gemeente Schiedam was op basis van die berekeningen bereid om € 1,1 miljoen aan de school te lenen zodat het gebouw voor een groot deel in zijn eigen energiebehoefte kan voorzien.”
De school lost de lening, inclusief rente, in vijftien jaar af door maandelijks de fictieve energiekosten aan de gemeente Schiedam over te maken. Helemaal energie-0 is de school nog niet, daartoe zouden ook nog zonnepanelen nodig zijn.
